Delosgaia

Informatie over Gobi

  • Siberian Ibex (Siberische Steenbok)

    De Siberische Steenbok (Capra sibirica) is een Steenbok soort die voorkomt in Centraal-Azië. Het is van oudsher behandeld als een ondersoort van de Alpen Steenbok, en of het specifiek verschilt van andere Steenbok is nog niet helemaal duidelijk. Het is het langste en zwaarste lid van het geslacht Capra.
    Siberische ibexen zijn grote en zwaar gebouwde geiten, hoewel individuele maten sterk kunnen variëren. Mannetjes zijn tussen de 88 en 110 cm in schouderhoogte en wegen tussen 60 en 130 kg. Vrouwtjes zijn merkbaar kleiner, met hoogtes tussen 67 en 92 cm, en gewichten tussen 34 en 56 kg. Het neusprofiel is recht, de nek kort, en de rug recht. De nek is ook bijzonder dik en gespierd bij mannen, maar veel minder bij vrouwtjes. Beide geslachten hebben baarden, hoewel de mannelijke baard meer uitgesproken is, en die van vrouwtjes zijn soms helemaal afwezig. Beide geslachten bezitten ook een grote anaalklier, ongeveer 3 cm (1,2 in) over, onder de staart.

    De camouflage van vacht van de Siberische Steenbok is zeer geschikt in bergen met weinig of geen vegetatie. De hoorns van de vrouw zijn relatief klein en grijs bruin van kleur, met een gemiddelde lengte van 27 cm. Die van volgroeide mannetjes zijn zwart en meten meestal ongeveer 115 cm, hoewel ze in extreme gevallen kunnen uitgroeien tot 148 cm. Beide geslachten hebben groei ringen in de hoorns, mannetjes hebben ook grote dwars kammen langs de voorkant van de hoorn. De exacte vorm van de hoorns variëren aanzienlijk tussen individuen.
    De kleur van de vacht varieert van donker bruin tot licht bruin, met enkele roodachtige individuen. Er is vaak een donkere streep in het midden van de rug en op de staart, en sommige mannetjes hebben in de winter zadel achtige patches op de rug. De onderzijden zijn lichter van kleur, in de winter worden volwassen mannetjes veel donkerder met witte vlekken. Vrouwtjes en zuigelingen zijn over het algemeen zachter in kleur dan de volwassen mannetjes en hebben niet altijd de streep op de rug. Siberische steenbokken ruiten meestal tussen april en juli, ze ontwikkelen daarna een lichte zomerjas, die blijft groeien en donkerder worden naarmate het jaar vordert, to ze in december de volledige winter conditie bereiken.

  • Siberian Ibex
  • Snow Leopard (Sneeuw Luipaard)

    De sneeuwluipaard (Panthera uncia), ook bekend als de ounce, is een van de grotere katten die inheems is in de bergketens van Centraal-en Zuid-Azië. Op de IUCN Rode lijst heeft het de vermelding dat de soort ernstiog bedreigd is in zijn voortbestaan de totala populatie wordt geschat op minder dan 10.000 volwassen individuen en wordt verwacht te zijn gedaald met 10% in 2040. Het wordt bedreigd door de vernietiging van stroperij en habitat door infrastructurele ontwikkelingen. Het dier bewoont alpine en subalpiene zones op hoogtes tot 3.000 tot 4.500 m. Zijn leefgebied strekt zich out van Oost-Afghanistan tot Mongolië en West-China. In de noordelijkste gebieden leeft het ook op lagere hoogtes.

    De vacht van de Snow Leopard is witachtig tot grijs met zwarte vlekken op hoofd en nek, verder met grotere rozetten op de rug, flanken en bossige staart. De buik is witachtig. De ogen zijn licht groen of grijs van kleur. De snuit is kort en het voorhoofd is gewelfd. De neusholten zijn groot. De vacht is dik met haren tussen de 5 en 12 cm lang. Het lichaam is gedrongen, kort benig en iets kleiner dan de andere katten van het geslacht Panthera. Het heeft een schouderhoogte van 56 cm en variërend in lichaamslengte van 75 tot 150 cm. De staart is 80 tot 105 cm lang. Het dier weegt tussen de 22 en 55 kg, uitzonderlijke mannatjes kunnen wel tot 75 kg zwaar worden, er komen zeer kleine vrouwtjes voor van minder dan 25 kg. De canine tanden zijn 28,6 mm lang en zijn slanker dan die van de andere Panthera soorten. Met betrekking tot de lengte van de schedel en de breedte van zijn gehemelte, heeft het grote neus openingen. Dit maakt het mogelijk om per ademteug veel lucht te inhaleren en snel op te warmen en bevochtigen van de koude droge lucht in debergen

    De Snow Leopard toont verschillende aanpassingen voor het leven in een koude, bergachtige omgeving. De kleine afgeronde oren helpen bij het minimaliseren van warmteverlies. De brede poten verdelen goed het lichaamsgewicht om op sneeuw te lopen en hebben bont op hun onderzijden om de grip op steile en instabiele oppervlakken te vergroten; het helpt ook om warmteverlies te minimaliseren. De lange en flexibele staart helpt om het evenwicht in het rotsachtige terrein te behouden. De staart is ook erg dik als gevolg van vet opslag, en is goed bedekt met bont. Dit maakt het mogelijk voor de kat om het te gebruiken als een deken om zijn gezicht te beschermen in slaap.

  • Snow Leopard
  • Mongolian Argali (Mongools Schaap)

    De naam ' Argali ' is het Mongoolse woord voor wilde schapen. Het is de grootste soort binnen de groep van wilde schapen. De Noord-Amerikaanse Bighorn-schapen kunnen vergelijkbare gewichten benaderen, maar worden normaalgesproken aanzienlijk overtroffen door het Argali. Argali heeft een schofthoogte van 85 tot 135 cm en meet 136 tot 200 cm lang van het hoofd naar het begin van de staart. Het vrouwtje, of ewe is een stuk kleiner, soms weegt het minder dan de helft zo veel als het mannetje, of ram. De ooien wegen van 43,2 tot 100 kg en de rammen meestal van 97 tot 328 kg, met een maximaal gerapporteerde massa van 356 kg. De Pamir Argali (ook wel Marco Polo schaap genoemd, want ze werden voor het eerst beschreven door die reiziger), heeft het hoogste race gemiddeld. Het meer vaak meer dan 180 cm zonder de staart en verschilt veel minder in lichaamsgewicht tussen de geslachten dan de meeste andere ondersoorten. De Argali heeft relatief de kortste staart van een wilde geit-antilopen of schapen, met gerapporteerde staart lengtes van 9,5 – 17 cm.

    De algemene kleuring varieert tussen elk dier, van licht geel tot rood bruin of tot een donker grijs bruin. Argali of Nyan uit de Himalaya zijn meestal relatief donker, terwijl die uit de Russische ketens vaak relatief bleek zijn. In de zomer wordt de vacht vaak licht gespot met een zout-en-peper patroon. De achterkant is donkerder dan de zijkanten, die geleidelijk in kleur verlichten. Het gezicht, de staart en de billen zijn gelig-wit. Het mannetje heeft een witachtige nek en een rugkam en is meestal iets donkerder van kleur dan het vrouwtje. Mannetjes hebben twee grote kurktrekkervormige hoorns, sommige meten 190 cm in totale lengte en wegen tot 23 kg. Mannetjes gebruiken hun hoorns om met elkaar te concurreren. Vrouwtjes dragen ook hoorns, maar ze zijn veel kleiner, meestal meten minder dan 50 cm in totale lengte.

    Argali leeft van Centraal Kazachstan in het westen tot de provincie Shanxi in het oosten van China en van het Altai-gebergte in het noorden tot de Himalaya in het zuiden. Ze bewonen voornamelijk bergachtige gebieden en leven op hoogtes van 300 tot 5.800 m. In beschermde gebieden verkiest de soort te verblijven in zacht glooiende gebieden met weinig hoogteverschil, hoewel ooien met lammeren vaak de plaatsen opzoeken met meer neerslag, gekenmerkt door canyons en grillige rotsen. In gebieden waar ze uitgebreid worden opgejaagd (zoals Kazachstan), zijn ze waarschijnlijker te vinden in beboste gebieden. In delen van China en Rusland, waar ze strijden om hun bestaan met lokaal vee, zoekt de Argali vaak te moeilijk begaanbare gebieden op. Argali gaat naar regio's in de bergen waar sneeuwdek niet te dik is in de winter. Rammen worden over het algemeen vaker op hogere hoogten aangetroffen dan vrouwtjes en blijven in de winter langer op grotere hoogtes.

  • Mongolian Argali

Verblijf op Gobi Discovery

  • Op deze reis zijn er drie locaties waar we twee nachten verblijven. Dit is er één van. De nacht is rustig verlopen en de bedden zijn best goed. We zijn om half acht opgestaan, om acht uur begon het ontbijt. Het begint al te wennen, het is gebakken ei met rijst en stukjes “smack” worst, daarbij brood en natuurlijk jam. Dit is niet het standaard Mongoolse ontbijt op de steppe. Dat is vlees, veel vlees, met melkproducten, daarbij drinken ze melk thee. Daar zit kaas, gierst en brokken lamsvlees in. Geef ons maar het ontbijt wat we krijgen voorgezet.

  • We hebben de vrijheid om te doen en laten totdat we later op de morgen vertrekken naar een plek waar je op kamelen kan rijden. Wij hebben dat al vaak genoeg gedaan en gaan niet mee. Wachtend op het vertrek lopen we wat rond en maken foto’s van de bouw luxe type Ger. Ze hebben een betonnen vloer met metalen opbouw, elektriciteit, kasten van hout en een badkamer. De afgelopen nacht hebben twee al wat oudere Duitsers (gepensioneerd) in het kamp overnacht en we kijken ze na als ze op de motor wegrijden.

  • Video Thumbnail
  • Om tien uur zijn we vertrokken naar het opstappunt voor de kamelen. Hier staat ook een ger waar een “nomaden” familie in woont. Het is opgezet voor toeristen. We krijgen daar een kopje thee met kamelenmelk en zout en krijgen uitleg over de ger. Het is eigenlijk de keuken want ze wonen en slapen in grotere gers. Terwijl wij daar op de grond zitten, begint men een maaltijd samen te stellen voor onze chauffeurs. Het bestaat uit reepjes gedroogd vlees met plakjes vet en water.

  • Het grootste deel van de groep bestijgt hun kamelen, we blijven met een paar andere achter en gaan in de schaduw zitten kijken naar een kudde paarden en een kudde vrouwtjes kamelen met jongen. Nadat de rest terug is wordt er de bekende groepsfoto gemaakt en gaan we terug naar ons eigen gerkamp voor de lunch. Na de lunch blijft de generator aan, de bouwers van de luxe gers hebben stroom nodig. Dit geeft ons de gelegenheid om batterijen te laden en backups van de foto’s te maken.

  • Khongoryn Els
  • De rest van de middag hebben we de vrijheid om hem zelf in te delen. We hebben er een echte rustdag van gemaakt. Het is een mooie dag geweest maar wel heiiger en meer wind dan de vorige dag. Na het avondeten (kip met tagliatelle) zijn we wezen douchen en daarna zitten we met een deel van de groep buiten en kletsen met twee Zwitsers die met de eigen auto rondrijden. Zij rookt als een schoorsteen. Tegen tien uur zoeken we ons bed weer op. Lekker zo een rustdag.