Delosgaia

Terugreis

  • Beatles monument Ulaanbataar

    Dit schijnbaar willekeurige, kleine monument in de hoofdstad van Mongolië herdenkt niet alleen een van 's werelds meest bekende bands, maar ook een belangrijke tijd in de recente Mongoolse geschiedenis.
    Gelegen op een klein plein in een zijstraat van de Prime Minister Tserendorj street, vlak in de buurt van de aarenhuizen, markeert het monument de plaats waar, in de communistische tijd, jonge Mongoliërs samenkwamen en luisteren naar verboden westerse muziek en om ideeën van vrijheid en democratie te bespreken. De muziek van The Beatles wordt zelfs ook gebruikt als inspiratie te vechten voor hun democratie.
    Aan de ene kant van het monument zie je bas-reliëfs van The Four Beatles. Ga naar de andere kant en je zult een afbeelding ontdekken van een jongeman zittend op een trap, tokkelend op een gitaar. Dit beeld is een eerbetoon aan de vele Mongoolse jongeren die opgroeide in de jaren zestig en zeventig en werden geïnspireerd door de iconische groep.
    Maar hoewel het eerbetoon aan The Beatles een geliefd deel van de stad is, leek het voor een tijdje alsof projectontwikkelaars niet tevreden waren om het gewoon te laten zoals het is. In 2017 kwam de lokale bevolking in opstand om het monument te redden van de sloop. Hun protesten zijn succesvol gebleken en het monument staat nog steeds.
    Omdat het zich in een openbare ruimte bevindt kan men er vrij omheen lopen en je zelf er mee vereeuwigen.

  • Beatle monument Ulaanbatuur

aanvang terugreis

  • Het is onze laatste nacht voorlopig in een ger en het weer laat zich van zijn beste kant zien. De zon schijnt uitbundig bij het opstaan om zeven uur. Het ontbijt is om acht uur en weer met soep en verder hetzelfde als de vorige morgen. We zijn om negen uur vertrokken en rijden om het Bogd Khan gebergte heen naar Ulaanbataar. Vanuit het westen komen we de stad en we zijn om half twaalf in het hotel. Het is een stuk minder druk dan de maandag dat we uit Ulaanbataar zijn vertrokken.
    Dit keer hebben we kamer op de negende verdieping gekregen. De bar ligt ook op de negende verdieping, we zijn benieuwd hoeveel last we er gaan hebben. Gelijk na aankomst op de kamer hebben we ingecheckt voor vliegtuig en zorgen wel dat we naast elkaar zitten en bij het raam. De gehele vlucht naar Nederland is een dagvlucht.

  • Karavaan
  • In dezelfde straat waar het hotel aanligt is een Beatles monument en de grootste Department Store van Ulaanbataar. We zijn daar te voet naar toe gegaan, niemand staat je aan te kijken of probeert je iets te verkopen. Wij vinden Ulaanbataar een hele fijne stad met één min punt. Door het vele autoverkeer is de lucht in de stad heel erg vuil en we merken het gelijk na drie weken in de zeer schone lucht van het platteland te hebben doorgebracht. Het Beatles monument hebben we snel gevonden, kopen nog wat dingen in de winkels rond het pleintje en gaan dan naar de Department Store om iets te eten te kopen. Ieder koopt daar een broodje en een kop koffie en hebben deze buiten op een bankje bij het Beatles monument opgegeten. Daarna zijn we langzaam terug gaan lopen naar het hotel.
    Onderweg horen we muziek en gejuich, er blijken basketbalwedstrijden te zijn op een veld met tribunes. We staan een tijdje te kijken alvorens verder te gaan naar het hotel. Hier komen we om half vier aan en maken wat afspraken om half zes met een paar anderen om samen te gaan eten.
    De tijd gebruiken we verder om de tassen in te pakken en wat te lezen. Om half zes lopen we naar het Koreaanse restaurant van de eerste avond en er komen later nog een paar andere van de groep binnen. We horen ook dat om negen uur in de bar van het hotel is afgesproken voor een laatste avond. Wanneer wij de bar inlopen zijn er al een aantal aanwezig en binnen korte tijd is de hele groep er, later komen er nog jongeren de bar in en is er muziek en dans. Het is heel gezellig.

  • Video Thumbnail
  • Wij zijn tot elf uur gebleven en in de kamer horen we de muziek zachtjes. De laatste morgen is het om half zes opstaan, zeven uur ontbijt en rijden om half acht naar het vliegveld. Dit gaat heel snel, het is nu een stuk rustiger op de weg. Naar het vliegveld rijd je over de enige vierbaans snelweg van het land. Deze weg is de Mongolen zelfgebouwd en ze zijn er heel trots op, het grootste deel van de andere asfaltwegen zijn door de Russen of Chinezen gebouwd. De weg is alleen nog niet geheel klaar.
    Het huidige internationale vliegveld van Mongolië is niet groot en we kunnen ook niet gelijk inchecken. Dat duurt nog een half uur maar nadat we op negen kunnen gaan inchecken gaat alles heel vlot, zowel de security check als paspoortcontrole. Dan wordt het weer wachten, deze hebben we doorgebracht met alle winkels te bekijken en vinden nog een pamflet met vogels in Mongolië. Deze hebben we gekocht en dan is het weer wachten totdat we in de rij bij de gate kunnen gaan staan. Terwijl we in de rij staan komen er een paar keer grondstewardessen voorbij en vragen om de instap kaart. Ze zijn op zoek naar de eigenaren van bagage met een powerbank. Deze mogen niet in de ruimbagage zitten vanwege brandgevaar.
    Het vliegtuig vertrok een half uur later dan gepland en natuurlijk hebben we het weer voor elkaar. We zitten in het midden van het vliegtuig en krijgen als laatste te eten, de keuze voor een economy klas al beperkt en als je de laatste bent moet je het doen met wat over is.
    Op Bishek hebben we een technische tussenlanding gemaakt, daarbij moeten we het vliegtuig uit door de security check en 30 minuten later zijn we weer aan boord gegaan. Op Istanboel staan we niet aan een slurf, we zijn met een bus naar de ontvangsthal gebracht en daar worden we opgewacht door een grondsteward die ons als groep worden we naar de security check voor het vliegtuig naar Schiphol geleid. De man loopt heel snel en het is een heel eind lopen. Op deze vlucht zitten we vlak bij de nooduitgang en hebben voldoende beenruimte. De vlucht duurt iets meer dan drie uur en we zijn weer een half uur te laat vertrokken. Op tien uur in de avond zijn we geland op Schiphol, het is voor ons vier uur in de nacht.
    Op Schiphol zijn we opgehaald.
    Mongolië is een ontzettend mooi land en buiten de grote steden is het prima vertoeven. Ze hebben een beperkt wegennet, dat is geen probleem omdat het een dunbevolkt land is. De drie weken door Mongolië rondreizen is ons prima bevallen en de meeste ger kampen zijn prima plaatsen om te overnachten. Het land is totaal nog niet toeristisch op een paar plaatsen na. De bevolking is heel vriendelijk en gedienstig, willen heel graag op de foto zonder enige betaling. Ze zijn nog niet verpest.

  • Airport Istanbul